Erectiemedicijnen krijgen concurrentie van nieuwe gentherapie

Een nieuwe gentherapie belooft een meer spontane toekomst voor mannen met een erectiestoornis. De eerste fase van het klinische onderzoek naar een nieuwe therapie tegen erectiestoornissen is met succes afgerond. De gentherapie zou met één dosis ongeveer zes maanden actief zijn. Volgens een Amerikaanse studie krijgen meer dan de helft van de mannen tussen 40 en 70 jaar en meer dan 70% van de mannen ouder dan 70 jaar te maken met een erectiestoornis.

In een eerste studie bij elf mannen, waarbij verschillende dosissen werden gebruikt, bleek deze nieuwe gentherapie veilig te zijn. Hoewel het gebruik van verschillende dosissen niet was aangewend om een antwoord te geven op de efficiëntie van de gentherapie , bleken een aantal leden van de studiegroep aanzienlijke en niet-afnemende verbeteringen vast te stellen aan hun vermogen tot het bekomen van een erectie. Dit waren de leden die de hoogste dosis van 5000 en 7500 microgram kregen toegediend. Er werden geen bijwerkingen of nevenverschijnselen vastgesteld in de testgroep.

Als dit voorlopige onderzoek kan bevestigd worden in latere studies kan deze gentherapie ooit de huidige markt voor erectiestoornismedicijnen compleet transformeren. Op dit moment wordt deze markt nog gedomineerd door drie succesvolle erectiepillen, Pfizer’s Viagra (sildenafil), Lilly Icos’ Cialis (tadalafil) en GlaxoSmithKline/Bayer’s Levitra (vardenafil).

Professor Arnold Melman, de auteur van deze studie verklaart dat “de therapie een lange tijd werkzaam is en dat het in synergie kan samenwerken met Viagra of Cialis. Het fantastische aan deze therapie is dat het de spontaniteit bevordert en ook goed werkt bij ouderen en patiënten met diabetes.”
De nieuwe therapie draait rond een transfer gen, hMaxi-K genaamd, dat het kaliumionenkanaal in de zachte spiercellen van de penis openstelt wanneer die man seksueel prikkelende signalen opvangt. Professor Melman legt uit dat wanneer het ionenkanaal zich opent, de kalium-ionen uit de cel beginnen te vloeien waardoor het cel-membraam gaat hyper-polariseren. Hierdoor gaan de cellen en het weefsel, en daardoor dus ook de spieren ontspannen.

De relaxatie van deze spieren leidt tot een grotere bloeddoorstroming naar het penisorgaan, wat de mogelijkheid vrijmaakt tot het bekomen van een erectie. Een voordeel aan dit mechanisme is dat er ook geen kans meer bestaat op priapisme, een nevenverschijnsel waarbij een erectie wordt veroorzaakt die langer duurt dan vier uur en soms als pijnlijk wordt ervaren. Priapisme kan optreden bij alle huidige behandelingen van een erectiestoornis met de bestaande erectiemedicijnen.

Daarbij voegde prof. Melman toe dat de industrie vaak weerstand had ondervonden bij gentherapie omdat virale vectoren in het verleden vaak voor problemen zorgden. De nieuwe therapie maakt gebruik van een naakte DNA vector, een circulaire DNA vorm. Een naakte DNA vector dringt slechts in een kleiner percentage van de cellen binnen en interfereert niet met het chromosomale DNA. Het hMaxi-K gen creëert nieuwe kaliumkanalen in het zachte spierweefsel van de penis. Dit ontspant deze spieren en laat een bloedstroom toe die nodig is voor het bekomen van een erectie.

De gentherapie heeft echter nog meer potentieel dan enkel de behandeling van een erectiestoornis. Volgens professor Melman kan deze relaxatie van de zachte spierweefsels ook effectief zijn in de behandeling van mensen die last ondervinden van een overactieve werking van de blaas. De spier-relaxatie die met behulp van deze nieuwe gentherapie wordt bereikt doet de spastische reacties die deze conditie veroorzaken verdwijnen. Daardoor kan de nieuwe gentherapie naast erectiestoornissen ook op deze markt zijn nut bewijzen. “Onze volgende doelstelling is genoeg geld in te zamelen om de eerste ronde uit te voeren van het klinische onderzoek naar de efficiëntie van deze therapie voor de behandeling van een overactieve blaas. Pas als deze eerste fase met succes is afgerond zullen wij beginnen met de tweede fase van het klinisch onderzoek voor de behandeling een erectiestoornis.”, aldus de professor.

Bron: Sciencedaily – december 2006